Lev Nikolayeviç Tolstoy

1828’de Tula yakınlarındaki Yasnaya Polyana’da doğdu. Toprak sahibi zengin bir ailenin oğluydu. Küçük yaşta önce annesini sonra babasını kaybedince yakınlarının elinde büyüdü. Kazan Üniversitesi’ndeki başarısız öğrencilik yıllarından sonra 1851 yılına değin yaşamını eğlenceyle geçirdi. Yasnaya Polyana’ya döndü ve Moskova, Tula ve St. Petersburg’da kaygısız ve aylak bir hayat sürdü. İlk eseri olan Çocukluğum’u bu sırada yazdı. Ağır kumar borçları altında bunaldı. Bir süre sonra Kafkasya’ya giderek orduya katıldı ve 1854’te Kırım Savaşı’nda topçu subayı olarak görev yaptı. Savaş bitince ordudan ayrıldı. St. Petersburg’a, İsviçre, Fransa ve Almanya’ya gitti. Çar özgürlüklerle ilgili reformlara girişince Rusya’ya döndü. Köy çocukları için örnek okullar kurdu. 1862’de kendisinden on altı yaş küçük olan Sofiya Bers ile evlendi. On üç çocukları oldu. En ünlü romanları olan Savaş ve Barış (1869) ile Anna Karenina’yı (1877) düzenli bir hayat yaşadığı bu süreçte yazdı. 1901’de, düşünceleri ve yazdığı eserler Rus Ortodoks Kilisesi’nin tepkisini çektiği için aforoz edildi. Ama bu, gençler arasındaki ününü daha da arttırdı. Rus köylüsünün yoksulluğu ve perişanlığı onu çok düşündürüyordu. Köylüler gibi giyinip, onlarla birlikte çalışmaya başladı. Tüm servetini köylülere bağışlamak istedi ama ailesi onu engelledi. Bir küskünlük sonrası kış ortasında evini terk etti ve hastalandı. 1910’da 82 yaşındayken Astrova tren istasyonunda zatürreden öldü. 

Yapıtlarında Rus köylüsünün ve insanların sorunlarına eğilen, yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlatmaya çalışan Tolstoy, çağının en ünlü romancılarındandır.